mooiste

Ik krijg veel emails over mijn boek. Soms zijn ze kritisch, soms gemelijk, vaak enthousiast en meestal komen ze uit de Vinex. Maar de allermooiste email van allemaal kwam van Ana, een Portugese vrouw uit Arnhem. Het liefst zou ik ‘m in plexiglas willen laten gieten, en op mijn voordeur timmeren zodat iedereen ‘m lezen kan, inclusief die dierbare spelfouten. Hierbij dus, zonder verder commentaar:

“Dag Toine,
Het is fijn om even te lezen over het leven in IJburg. Ik en mijn man hadden ons opgegeven voor bouwkavels strook 4 en 5, maar helaas vielen we niet in de prijzen.

We zijn vanuit Arnhem 3 keer daar wezen kijken en vonden het mooi om te zien hoe mensen bezig waren hun eigen huis te bouwen, veel van hun in werkkleren met verfspatten en soms even een appel of broodje in d e hand om de honger te stilten, want het werk moest wel door.
Veel kinderen waren buiten aan het spelen en hadden het paradijs ontdekt, daar paal naast A'dam waar geen ruimte is en niets te ontdekken valt als je als kind zelf alleen er op uit wil ( je mag het niet eens want gevaar loert overaal). In Ijburg tussen de zand en stukken hout ontstond een kinderstad, een wereld van fantasie en verbeelding. Herineringen dat nog lang mee zullen gaan als de wijk al lang vol is gebouwd.
Ik had tegen mijn man gezegd: wij moeten hier aan meedoen.

De meeste bewoners zijn nog bezig met jonge kinderen, wij zijn al uit de kinderen, 47 en 53 jaar oud, maar het pionieren en samen met anderen vormgeven aan het leven in een nieuw gebied sprake ons erg aan.
Ik zag mijzelf al vriendschappen aanknoppen met andere moeders en pannenkoeken bakken voor de kinderen op een verloren grijze middag. En hun zien opgrooien en later vertellen"ik weet nog toen jij klein was....". Verbondenheid en goed buurschaap moet je koesteren vanaf het begin. De vruchten hiervan zijn zoete en brengen dat geluksgevoel met zich mee dat heet thuisgevoel.
Het ga je en alle anderen goed.
Ana

ps. ja, je zult wel denken: wat een vreemd bericht. Maar ik kom uit Lissabon en al woon ik llanger in Nl dan in PPortugal, mis ik soms een thuisgevoel heel erg. Iedere leeft voor zich. anonimiteit is heel erg en ontzielt ons allemaal.
Terwijl mijn wijk heel mooi is met herenhuizen van 1900 langs het Sonsbeekpark, maar wonen is meer dan wat het oog ziet, niet dan???”